‘De droom van de jaren negentig leeft in het Midwesten.’ Kunnen ze het volhouden?

De wereld beweegt zich in cycli.

De verschuiving tussen seizoenen, de beweging van de aarde rond de zon, de zesbaanslussen die duizenden automobilisten langs de rand van een stad doen bewegen, de recycling van culturele trends, waarbij elke generatie de vreugde heeft – of ineenkrimpt – om te zien hoe de muziek en mode uit hun jeugd worden herontdekt.

Onroerend goed functioneert ook in cycli, waarbij de laatste wending huizenkopers terug naar het Midwesten doet keren.

“Het Midwesten is zo’n beetje de laatste regio die qua betaalbaarheid in aanmerking komt”, zei Jeff Tucker, hoofdeconoom van Windermere, tegen Inman. “De huizenprijzen waren in het noordoosten en het westen al behoorlijk beangstigend, inclusief het bergwesten, en de stijging van de hypotheekrente heeft die uitdaging voor huizenkopers alleen maar vergroot.”

Het Midwesten – dat Illinois, Indiana, Iowa, Kansas, Michigan, Minnesota, Missouri, Nebraska, North Dakota, Ohio, South Dakota en Wisconsin omvat – heeft gedomineerd Roodvin, Makelaar.comEn Zillow’s lijsten met betaalbaarheid en nieuwe huizenkopers voor 2026.

Die van de Atlantische Oceaan recent artikel over de regio voegde olie op het vuur toe, waarbij de tongen van economen en huisvestingsdeskundigen kwispelden over de zeldzame mix van betaalbaarheid, werkgelegenheid, solide levenskwaliteit en het aannemen van een vooruitstrevend huisvestingsbeleid in het Midwesten, klaar om de regio klaar te maken voor tientallen jaren van duurzame groei.

“Voor [homebuyers] over verschillende carrières en inkomenstrajecten heen blijft het Midwesten echt de beste keuze… Het is bijna alsof de droom van de jaren 90 leeft in het Midwesten,’ voegde hij eraan toe. ‘Je kunt daarheen verhuizen en een eigen plek kopen op een tijdlijn die redelijker is, en je hebt niet per se alle sterren nodig om op één lijn te komen, zoals het krijgen van een droombaan met een droomsalaris, om het waar te maken. Het voelt niet zozeer als een hoge koorddans om een ​​huis te kopen.”

De betaalbaarheidsfactor

Het Midwesten heeft meerdere dingen die in zijn voordeel werken; De meest voor de hand liggende aantrekkingskracht voor huizenkopers is echter de betaalbaarheid van woningen.

Een analyse uit 2025 van gegevens van het Census Bureau en de Federal Financial Institutions Examination Council (FFIEC) bleek dat de huisvestingskosten in het Midwesten gemiddeld zo’n 30 tot 50 procent goedkoper zijn dan aan de kust. De nieuwste regionale momentopname van de National Association of Realtors voor bestaande woningen gaf een nauwkeurigere vergelijking, met mediaanprijzen in het noordoosten ($494.500), Zuid ($362.600) en West ($613.400) ruim boven het Midwesten ($315.500).

Het Midwesten biedt de laagste drempel voor eigenwoningbezit: een huizenkoper heeft een minimaal bruto jaarlijks gezinsinkomen van ongeveer $ 91.000 nodig om zich een huis met de gemiddelde prijs te kunnen veroorloven. En volgens de laatste 1-jarige gegevens van de American Community Surveyruim een ​​derde van de huishoudens in het Midwesten voldoet aan deze lat, waarbij 37 procent jaarlijks meer dan $100.000 verdient.

Gevisualiseerd door Inman met Claude.

Zillow Senior Economist Orphe Divounguy zei dat bepaalde markten in het Midwesten bijzonder vriendelijk zijn voor generatie Z en millennial-kopers, waarbij Indianapolis, Detroit en St. Louis eruit springen als topkeuzes.

Orphe Divounguy

Deze markten, zei hij, hebben gunstige gemiddelde huurprijzen, waardoor het voor aspirant-huiseigenaren gemakkelijker wordt om hun aanbetalingsfondsen op te bouwen. Als ze eenmaal klaar zijn om te kopen, hebben deze metropolen ook een groter aandeel betaalbare woningen (dwz de gemiddelde verdiener besteedt minder dan 30 procent van hun inkomen aan huisvestingskosten) en minder concurrentie om die woningen.

Deze markten zijn ook jonger, met ruim een ​​derde van de huishoudens in de leeftijdscategorie van 29 tot 43 jaar.

“De markten in het Midwesten hebben een groot aandeel mensen in dat huizenkoopbereik, en dat is hier een deel van het verhaal,” zei hij. “Je wilt dicht bij mensen staan ​​die een beetje gelijkgestemd zijn, die dezelfde leeftijd hebben. Dat helpt bij het opbouwen van een gemeenschap.”

Dit soort betaalbaarheid heeft geleid tot een netto bevolkingsgroei in zeven van de elf staten die deel uitmaken van het Midwesten, waarbij Indiana, Ohio, Wisconsin en Minnesota tussen 2024 en 2025 de grootste stijging kenden, volgens een Rapport van maart 2026 van de Raad van State-regeringen. De netto binnenlandse migratie voor de regio bedroeg 16.000 in 2025 – een grote ommekeer ten opzichte van 2021 en 2022, toen de netto binnenlandse verliezen 175.000 bedroegen.

Lisa Sturtevant

Bright MLS-hoofdeconoom Lisa Sturtevant zei dat betaalbaarheid niet alleen nieuwkomers aantrekt, maar ook een boemerangeffect veroorzaakt, waarbij mensen uit het Midwesten terugkeren naar hun geboortestad. En een groeiend deel van de jongere bevolking schuwt de oproep aan de kust en kiest ervoor om hun collegiale en professionele carrière thuis te beginnen.

“Ik denk dat het Midwesten ook heel interessant is, omdat je je kunt voorstellen dat het voor sommige mensen naar huis gaat, toch? En ik denk dat er een culturele verschuiving plaatsvindt in termen van volwassen kinderen die dicht bij hun ouders willen zijn en ouders die dicht bij hun volwassen kinderen willen zijn, ” zei ze. “Ik herinner me dat ik, toen ik in 1994 afstudeerde, zo ver mogelijk bij mijn ouders vandaan wilde komen. Dat is niet zo waar.”

“Een deel van [that shift] is cultureel, een deel ervan is uit noodzaak. Wat de betaalbaarheid betreft: als je een huis wilt kopen, zijn de meeste van deze kustmarkten net buiten bereik. En nu werken op afstand beter mogelijk is, ontstaat de keuze om thuis te blijven en toch een geweldig inkomen te verdienen. Zal dat in de toekomst zo blijven? Dat valt nog te bezien.”

Het verlaten van de status van ‘viaductstatus’

Hoewel het Midwesten lange tijd is afgedaan als een groep ‘viaductstaten’, was de regio ooit het centrum van de Amerikaanse productie-industrie en het startpunt voor verschillende culturele revoluties.

Kansas City speelde een sleutelrol in de ontwikkeling van jazz en blues, Detroit was de thuisbasis voor Motown en de ontwikkeling van populaire muziek, Minneapolis-artiesten als Prince mixten funk, rock en new wave om het ‘Minneapolis-geluid’ te creëren, en niemand kan de bijdragen van de regio aan de sport- en eetcultuur vergeten, waarbij de inwoners van Chicago fel verdedigden het monster dat is pizza met diepe schotel.

Nu, zegt Tucker, krijgen nieuwkomers meer waardering voor de culturele hoofdstad van het Midwesten en breiden deze uit. De econoom uit Windermere heeft dit in zijn binnenste kring zien gebeuren, waarbij een vriend besloot na zijn studie in de Twin Cities te blijven en een succesvolle 15-jarige danscarrière op te bouwen.

Die carrière, zei Tucker, was misschien veel moeilijker te realiseren in New York of Los Angeles, waar kunstenaars vaak meerdere banen combineren om rond te komen.

Gevisualiseerd door Inman met Claude.

“De betaalbaarheid in Minneapolis heeft haar in staat gesteld dit soort leven te leiden. Het is veel haalbaarder om dat soort risico’s te nemen”, zei hij. “Kustmetro’s, zoals Seattle en New York, zijn al een tijdje te duur voor gewone mensen, vooral voor kunstenaars. Nu vertrekken de mensen die de scènes in die steden hebben gebouwd naar plaatsen als Chicago, Minneapolis, Cleveland of Cincinnati.”

“Het is helemaal niet langer nodig om naar New York, Boston, San Francisco of een andere kustmarkt te gaan om dat soort succes te hebben,” voegde hij eraan toe. “Mensen ontdekken dat het Midwesten niet alleen betaalbaarder is, maar dat het ook een hoge levenskwaliteit biedt.”

Sturtevant zei dat veel staatsleiders van deze toename in aandacht hebben geprofiteerd en miljoenen hebben geïnvesteerd in reclamecampagnes die de transformatie van een viaductstaat naar een wenselijke bestemming onder de aandacht brengen.

“Ik denk dat marketing deze verschuiving heeft helpen bewerkstelligen”, zei ze. “Mijn dochter keek naar iets op Netflix of een ander streamingplatform en zei dat ze een advertentiepauze voor Ohio had gezien. Er stond dat twee van de drie meest betaalbare gemeenschappen in Amerika hier zijn, en toen had het een grote kaart van Ohio. Het bracht Ohio op de markt als de plek om naartoe te verhuizen. Michigan en een paar andere staten hebben dit ook gedaan. “

Tucker herhaalde de inzichten van Sturtevant en zei dat lokale overheden in het Midden-Westen daar meer aan doen hun steden organiseren op een manier die nieuwkomers zou kunnen aanspreken, vooral die van de kusten.

“Het is een interessante trend”, zei hij. “Meer van deze steden omarmen hun kern… Niet alleen het centrum, maar ook andere buurten en gebieden met een interessante geschiedenis en sfeer. En ik denk dat dit de belangstelling van mensen voor het Midwesten heeft vergroot.”

Te dicht bij de zon vliegen

Het Midwesten staat aan het begin van een opwindende cyclus van hernieuwde groei, maar je kunt je alleen maar afvragen of de regio en zijn topsteden – Chicago, Columbus, Indianapolis, Detroit, Milwaukee, Kansas City, Minneapolis, Cleveland en St. Louis – op weg zijn om de volgende Icarus op het gebied van vastgoed te worden.

Tijdens de eerste jaren van de pandemie leidden werken op afstand, lage hypotheekrentes en betaalbare prijzen tot een massale migratie naar de Sun Belt. Volgens het Federaal Agentschap voor Huisvestingsfinanciering is deze regio kende de hoogste netto bevolkingstoename tussen 2020 en 2023met Florida (1.168.000), Texas (947.000), North Carolina (376.000), South Carolina (272.000), Arizona (270.000) en Georgia (254.000) voorop.

Maar de groei van de huizenwaarde is sindsdien gematigd in zowel de Sun Belt als het Midwesten.

Gevisualiseerd door Inman met Claude.

Hoewel de huur- en verkoopprijzen op de grootste markten van het Midwesten stijgen, zeggen Tucker, Sturtevant en Divounguy dat ze de regio niet in dezelfde mate ‘slachtoffer van het succes’ zien worden als de Sun Belt.

“Het komt allemaal neer op hoe snel de woningbouwactiviteit mag reageren op de grote toename van de vraag naar activiteiten. Chicago ervaart nu een van de snelste huurstijgingen van het land. Het is nog steeds relatief betaalbaar, maar er is gewoon niet genoeg bouwactiviteit om de vraag bij te houden”, zei hij, terwijl hij opmerkte dat de geografie van de stad een grote uitdaging vormt. “Maar op andere markten, zoals Columbus, [Ohio]en Indianapolis is er sterker gereageerd op de bouw van nieuwe woningen en het opknappen van oudere inventaris.”

Sturtevant zei dat naar buiten toe bouwen een uitdaging kan zijn voor de meest gevestigde markten in het Midwesten. zoals die steden “onmiddellijk” waren omgeven door geïncorporeerde buitenwijken” met bewoners die misschien niet accepteren dat ze het “karakter van” hebben [their] buurten” veranderd. In die gevallen zei Sturtevant dat lokale wetgevers volop mogelijkheden hebben om de inventaris te versterken door middel van “lichte aanrakingsdichtheid.”

“Minneapolis probeert dit. Ze keken naar hun eengezinswijken en zeiden: ‘Oké, in het verleden lieten we alleen eengezinswoningen bouwen, maar nu gaan we mensen toestaan ​​duplexen, triplexen en quadplexen te bouwen, in principe dezelfde footprint, maar je kunt er drie eenheden van maken,’ zei ze. “Dit was in het begin niet gemakkelijk te verkopen aan inwoners van Minneapolis, en dat is het nog steeds niet. Maar dit soort ‘lichte aanrakingsdichtheid’ lijkt een goede manier voor steden in het Midwesten om hun betaalbaarheid te behouden.”

Tucker zei dat het huisvestingsbeleid van cruciaal belang zal zijn om het Midwesten zijn voorsprong te behouden, en merkte op dat wetgevers in de regio er verstandig aan zouden doen om te leren van de misstappen van hun kustgenoten bij het hervormen van de bestemmingswetgeving.

“Californië was hier net mee aan het hameren, en wat ze blijven ontdekken is dat het zo’n nauw verweven kluwen van verschillende [zoning] regels. Ze bezuinigen op één ding op de administratieve rompslomp, maar ontdekken dat ze op iets anders moeten bezuinigen. Het duurde zes tot zeven jaar voordat ze die kregen [accessory dwelling unit] aanbodmotor draait echt door vanwege deze beleidsuitdagingen.”

“Dat wil alleen maar zeggen dat steden in het Midwesten kunnen leren van de beproevingen in Californië, Seattle en Portland. [Oregon]’, zei hij. ‘Ik denk dat deze steden zullen blijven groeien. Ze hebben een paar echte Er zijn nu virtueuze cycli gaande tussen de instroom van jonge mensen en wat dat toevoegt aan de groei van een stad of regio. Ik zou graag zien dat plaatsen als New York en Seattle op een soortgelijk spoor komen en betaalbaarder worden voor de gewone mens. Ik denk dat er ruimte is voor ons allemaal om te slagen.”

E-mail Marian McPherson